WeLoveOurKing
How to insert weloveking to you website

วันจันทร์ที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552

สงครามของเหล่าภรรยา 69.1 + 69.2

atsuhime 69.1 (+ 69.2)


อ่านเจ้าหญิงอัตสึที่รัก 69

Photobucket
รูปเจ้าหญิงอัตสึ ที่เด็กญี่ปุ่นวาด


เมื่อถึงรุ่งเช้า อิคุชิมะก็รีบมาถามถึงเหตุการณ์เมื่อคืนกับท่านหญิงอัตสึทันที

อิคุชิมะ "ไม่คิดอยากจะมีลูกเหรอ? ท่านพูดอย่างนั้นเหรอเจ้าคะ?" / "ใช่!..แล้วว่ามีลูกไม่ได้ด้วย"

"ถ้าอย่างนั้น ไม่ต้องลังเลแล้วเรื่องท่านโยชิโนบุ!..ขอโทษที่เสียมารยาทเจ้าค่ะ"
(เสียมารยาทที่ใช้น้ำเสียงเหมือนมาสั่งท่านมิได)

"เจ้าอย่าพึ่งจริงจังเกินไป นั่นอาจจะเป็นอุบายโกหกหลอกข้าก็ได้" / "แต่ว่าอาจจะเป็นเรื่องจริงก็ได้!"

.
"อาจจะโกหกน่ะ!" น้ำเสียงท่านหญิงชักเริ่มแข็ง
.
การที่ท่านหญิงยังไม่อยากพูดเรื่องท่านโยชิโนบุในช่วงนี้ เพราะหากยังคงคาใจบางเรื่องอยู่ ท่านหญิงก็ยังไม่อยากเดินหน้าตามแผนต่อ อีกทั้งการมีลูกได้ด้วยตัวเอง ย่อมต้องดีกว่าแน่นอน!
.
(ที่เป็นเช่นนั้นไม่ใช่เพราะใช้เหตุผลตัดสิน แต่มันเป็นความรู้สึกที่เกิดขึ้้นเองของหญิงที่เป็นภรรยาต่างหาก!)
.
เห็นท่านหญิงมีน้ำเสียงแบบนั้น อิคุชิมะจึงจำต้องอธิบาย

"ที่ตำหนักในเนี่ย! เป็นที่ที่เต็มไปด้วยเหล่าคนที่เกลียดชังท่านมิโตะ และเกลียดชังท่านนาริอาคิระนะเจ้าคะ แม้แต่ท่านฮงจูอินเอง ก็เป็นตัวตั้งตัวตีอยู่แถวหน้าคอยกีดกันท่านมิโตะอย่างชัดเจนด้วยนะเจ้าคะ!"

.
"เป็นอย่างนั้นเหรอ?"

"เรื่องทายาทสืบทอดอำนาจก็เช่นกัน สำหรับพวกเราที่จะสนับสนุนท่านโยชิโนบุสายของท่านมิโตะนั้น จะว่าไปแล้วก็เหมือนกับมาอยู่ในฐานของศัตรู หากพวกเราไม่พยายามทำหน้าที่อย่างเต็มที่ สิ่งที่พวกเราปรารถนา ก็จะไม่สำเร็จนะเจ้าคะ!"

"อย่าง..นั้น..เองเหรอ?"
เมื่อท่านหญิงได้ฟังอิคุชิมะอธิบายย้ำเตือนถึงหน้าที่และอุปสรรคที่มีแล้ว ก็ถึงกับทรุดตัวลงนั่งลงอย่างเศร้าๆ

เพราะอิคุชิมะอ่านใจท่านหญิงออก จึงพูดว่า "ส่วนเรื่องมีทายาทของท่านคุโบนั่นน่ะ ที่ว่าท่านไม่สามารถมีลูกได้ เป็นไปอย่างที่พูดแบบนั้นจริงๆ หรือว่า..ท่านไม่ยอมให้กำเนิดลูกกันแน่เจ้าคะ?"

"ข้าเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน.."

ท่านหญิงอัตสึเองคงยังไมรู้ตัวว่า ความรู้สึกของการเป็นภรรยาได้ก่อกำเนิดขึ้นแล้ว!

และนี่แหล่ะ!คือสิ่งที่อิคุชิมะห่วงกังวลมาตลอด..

--------------------------

ในวันนั้น ท่านอิคุชิมะก็ได้แอบเขียนจดหมายเล่าเรื่องของท่านหญิงอัตสึ และเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดภายในตำหนักใน แล้วแอบส่งไปให้โอโนะชิมะ(คนสวย)ที่อยู่ที่จวนของสัทสุมะในเอโดะ

ซึ่งหลังจากโอโนะชิมะรับจดหมายดังกล่าวแล้ว ก็เรียกท่านไซโกมารับจดหมายเพื่อส่งให้ต่อท่านนาริอาคิระอีก

ไซโก "ทางนั้นน่ะ ท่าทางเป็นยังไงบ้างรึขอรับ?"

โอโนะชิมะ "ในจดหมายที่เขียนมาถึงข้านั้น บอกในทำนองว่า อาจจะมีการเคลื่อนไหวอะไรบางอย่างน่ะสิ"

"หมายความว่าอย่างไรหรือขอรับ?"

"ข้าก็ไม่รู้อะไรมากไปกว่านี้หรอก หากว่ามีเรื่องอะไร เดี๋ยวนายท่านก็คงบอกท่านเองแหล่ะ"

.
"เข้าใจแล้วขอรับ!"


----------------------------

atsuhime 69.2


หลังจากที่ท่านนาริอาคิระได้รับจดหมายจากอิคุชิมะแล้ว ท่านก็เรียกท่านไซโกมาสั่งการ

"ไซโก ที่ตำหนักในมีอันตรายมากกว่าที่่คิดนัก อาจจะจำเป็นต้องขอให้ทางโน้นทำงานให้มากขึ้นกว่าเดิม!" / "ขอรับ!"

หลังจากนั้น ท่านนาริอาคิระก็เอาเรื่องที่่ได้รับรายงานจากในโอโอขุมาปรึกษากับพวกท่านมิโตะ ท่านอาเบะ และท่านมุเนะนาริ

ท่านนาริอาคิระ "เรื่องที่ท่านคุโบจะมีลูกได้หรือไม่ได้นั้น! ก็ไม่สำคัญเท่าเรื่องที่คิดจะไม่มีทายาทเพื่อสืบทอดอำนาจ!"

ท่านมุเนะนาริ "ถ้าอย่างงั้น!เราก็ไม่ต้องลังเลอีกแล้ว สนับสนุนท่านโยชิโนบุขึ้นมาเลยดีกว่า"

แต่ปัญหาที่ท่านนาริอาคิระหนักใจก็ยังมีอีก นั่นก็คือฝ่ายท่านอี นาโอสุเกะรวมทั้งท่านฮงจูอิน ก็คิดสนับสนุนท่านโยชิโตมิแห่งคิชู(คิอิโทกุกาวะ โยชิโตมิ)ขึ้นเป็นทายาทเช่นกัน

ท่านมิโตะโทกุกาวะ นาริอากิ "และยิ่งไปกว่านั้นพวกนั้นยิ่งเกลียดข้ามากเสียด้วยสิ เพราะข้าชอบติติงพวกผู้หญิงที่่นั่นว่าชอบสุรุ่ยสุร่ายไม่รู้จักประหยัด!"

ในขณะที่ประชุมกันอยู่นั้น ท่านที่ปรึกษาอาเบะมีอาการป่วยจนเห็นได้ชัด ทำให้ทุกคนเริ่มเป็นห่วง

ท่านอาเบะ "หากขืนยังเป็นแบบนี้ เราก็คงต้องหวังพึ่่งการทำงานของท่านมิไดซะแล้วล่ะนะ"

ท่านนาริอากิ "ที่ว่ามีลูกไม่ได้เนี่ย ช่างน่าสงสารท่านหญิงมากเลยนะ"

ท่านนาริอาคิระ "ตั้งแต่ตอนแรก เรื่องการเข้าไปในโอโอขุเพื่อสนับสนุนท่านโยชิโนบุนั้น เจ้าตัวเองก็เข้าใจหน้าที่นี้ดีอยู่ก่อนแล้ว คงไม่จำเป็นต้องเป็นห่วงอะไรมากหรอกขอรับ"

---------------------

ส่วนท่านหญิงตอนนี้ แม้มือกำลังเขี่ยตุ๊กตาหนูส่ายหัวเล่น แต่ใจของท่านหญิงกลับยังคงวนเวียนคิดถึงแต่เรื่องเมื่่อคืนก่อน ในคำพูดของท่านคุโบที่ว่า "ข้ามีลูกไม่ได้หรอกนะ และก็ไม่คิดจะมีด้วย!"

สายตาของท่านคุโบที่พูดในคืนนั้น ช่างมีแววตาที่แฝงความจริงจังเหมือนที่ในสวนเมื่อหลายวันก่อน..

วันนี้ท่านมิไดมีอาการเซื่องซึมและเหม่อๆอยู่ตลอดเวลา จนฮัทสึเสะสังเกตเห็นและแอบกระซิบบอกอิคุชิมะ ทำให้อิคุชิมะก็เลยเข้าไปชวนท่านมิไดออกไปเดินเล่นในสวน ซึ่งในวันนี้อากาศดีมาก

เมื่อได้ออกมาเดินเล่นในสวนแล้ว อิคุชิมะก็พยายามชวนท่านมิไดให้ชมความงามของดอกซากุระที่กำลังเริ่มแข่งกันบานในต้นฤดูใบไม้ผลิ แต่ก็ไม่ทำให้สีหน้าท่านมิไดดูดีขึ้นเลย


จนกระทั่งท่านมิไดเดินไปเห็นโอชิงะกำลังเพลิดเพลินกับการเก็บดอกไม้ในสวน เมื่อท่านมิไดเห็นโอชิงะ จึงเปรยขึ้นว่า

"โอชิงะล่ะ ทำไมท่าทางมีความสุขได้แบบนั้นนะ?"

อิคุชิมะ "ท่านมิได!เจ้าคะ" / ฮัทสึเสะ "ท่านมิไดเราไปทางอื่นต่อดีกว่านะเจ้าคะ"

แต่ท่านหญิงก็ยังคงมองโอชิงะอย่างสนใจ! และสงสัย? "เดี๋ยวสักพัก ช่วยเรียกนางให้ไปที่ห้องของข้าด้วยนะ"

"เมื่อกี้ ว่ายังไงนะเจ้าคะ?" / "ไปบอกให้นางไปหาข้าที่ห้องด้วย"

"ไม่ได้นะเจ้าคะ! เรียกไปที่ห้องไม่ได้!" / "ก็ข้าอยากจะคุยกับเขานี่นา แค่เพียงสองคน"

"ยิ่งเรียกไม่ได้ใหญ่เลย!เจ้าค่ะ" / "ไปบอกว่าข้าจะคอยอยู่ที่ห้อง เข้าใจนะ!"


ท่านมิไดจริงจังกับคำสั่ง!นี้มาก ทำให้อิคุชิมะเองก็ไม่กล้าจะขัดได้



.
--------------------------------

แล้วโอชิงะก็ได้ไปพบท่านมิไดตามคำสั่ง..
.
.
.
.
.
.

4 ความคิดเห็น:

  1. รายงานตัวค่ะ

    ชั่วโมงเน็ตหมดไปซะนาน

    รออ่านจุดสองนะคะ

    ขอบคุณค่ะ

    ตอบลบ
  2. สวัสดีครับคุณจูน ขอบคุณที่อุตส่าห์แวะมาให้กำลังใจกันเรื่อยๆ

    ตอนนี้ผมรู้ซึ้งแล้วล่ะว่า กำลังใจของผู้อ่านเป็นสิ่งสำคัญจริงๆครับ ^_^

    ใหม่เมืองเอก..

    ตอบลบ
  3. ไม่ระบุชื่อ01 ธันวาคม, 2552 21:03

    ไม่ได้เข้ามาแสดงความคิดเห็นนานเลยค่ะ
    ช่วงนี้ปิดบัญชีอยู่ที่ทำงานดึก
    เลยมีเวลาเข้าเน็ต
    ชอบอ่านมากเลยค่ะ
    เขียนต่อไปนะคะ
    N-Joy

    ตอบลบ

ถ้าแสดงความเห็นตรงช่องนี้ผมจะได้อ่านทุกความเห็นครับ แต่ถ้าความเห็นไม่ขึ้นอาจเพราะระบบรอตรวจสแปม ต้องรอ1-2วัน / ใหม่ เมืองเอก kaeake@ymail.com

ผู้ติดตาม