WeLoveOurKing
How to insert weloveking to you website

วันศุกร์ที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2553

คำสั่งเสียสองข้อ 102

atsuhime 102


อ่านเจ้าหญิงอัตสึที่รัก 101


ในสายของวันหนึ่ง ท่านมิไดเดินตามหาอิคุชิมะจนทั่ว เพราะวันนี้อิคุชิมะยังไม่มาหาท่านตามปกติ และเมื่อท่านมิไดเห็นฮัทสึเสะก็รีบเข้าไปถามหาอิคุชิมะทันที

ท่านมิได
"อิคุชิมะหายไปไหน?" / "ท่านอิคุิชิมะรึเจ้าคะ ข้าไม่เห็นมาเลยตั้งแต่เช้าแล้วล่ะเจ้าค่ะ" ฮัทสึเสะตอบ

"เขาไปไหนของเขานะ" ท่านมิไดเริ่มคิดถึงล่ะสิ พออยู่ก็เถียงกัน พอไม่อยู่ล่ะก็คิดถึง แต่จู่ๆท่านมิไดก็เกิดตกใจกลัวขึ้นมา

"หรือว่า!!...ฆ่าตัวตายเหรอ!!?" / "ฆ่าตัวตาย!!?" ฮัทสึเสะพูดซะดังลั่น

"ไม่มีอะไำรหรอก" ท่านมิไดรีบกลบเกลื่อน

และในระหว่างนั้นนางกำนัลคนหนึ่งเข้ามาแจ้งแก่ท่านมิไดว่า "ท่านมิได ท่านทาคิยามะมาขอพบเจ้าค่ะ"

"จะไปเดี๋ยวนี้"

(ที่ท่านมิไดเริ่มห่วงอิคุชิมะ เพราะจากเรื่องที่อิคุชิมะปฏิบัติหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายมาล้มเหลว จนเผลอคิดไปไกลว่า อิคุชิมะจะทำการฆ่าตัวตายเพื่อลงโทษตัวเอง)

-----------------------

ที่ห้องรับรอง ทาคิยามะได้มารอท่านมิไดแล้ว

ทาคิยามะ
"ท่านมิได ทาคิยามะมีเรื่องจะพูดด้วยเจ้าค่ะ" / "เรื่องอะไรล่ะ?" เสียงพูดของท่านมิไดแสดงว่าอารมณ์ไม่ค่อยดีนัก เพราะใจท่านคงเอาแต่ห่วงแต่อิคุชิมะอยู่

ระหว่างนั้นเอง อิคุชิมะก็เกิดมายืนอยู่ที่หน้าห้อง

อิคุชิมะ
"ขออภัยที่ข้ามาขัดจังหวะเจ้าค่ะ" / "เดี๋ยว!" ท่านมิไดเห็นอิคุชิมะจะเดินกลับไป จึงรีบเรียกไว้ก่อน แล้วจึงหันไปบอกกับทาคิยามะว่า

"ขอโทษนะไว้ค่อยคุยกันวันหลังได้มั้ย?" / "ถ้าอย่างนั้น..ก็ตามใจท่านเถอะเจ้าค่ะ" ท่าทางทาคิยามะดูซึมๆไป

"ขอโทษนะ" (ท่านมิไดกล่าวขอโทษแก่ผู้น้อยด้วย! น่ารักจริงๆ)

------------------------




ท่านมิไดรีบลุกออกจากห้อง เดินมาหาอิคุชิมะทันที

อิคุชิมะ "ท่านหญิงกำลังคุยกับเขาอยู่ไม่ใช่รึเจ้าคะ?" / "ไม่สำคัญหรอก ว่าแต่เจ้าหายไปไหนมา ข้าเป็นห่วงนะรู้มั้ย?"

"เป็นห่วงข้าแบบไหนรึเจ้าคะ" น้ำเสียงอิคุชิมะดูเรียบๆและเนิบๆ แสดงว่าจิตใจเธอยังไม่ค่อยปกตินัก แต่ก็คงอยากจะรู้ความรู้สึกของท่านหญิงเหมือนกัน

"ช่างเถอะ" พออิคุชิมะถามมาแบบนี้ ท่านหญิงก็ยังอุตส่าห์ทำเป็นปากแข็งไม่ยอมเผยความรู้สึกดีๆที่มีต่ออิคุชิมะ

"ว่าแต่! ดูโน่นสิ! ของดองส่งมาจากสัทสุมะ ข้าจะแบ่งให้เจ้าด้วยนะ" ท่านหญิงยิ้มเหมือนกลบเกลื่อนความในใจ (แต่ก็พยายามหาเอาใจอิคุชิมะล่ะสิ!)

"น่าดีใจ ที่นานๆท่านหญิงจะนึกถึงข้าสักครั้ง"

คำพูดแบบนี้ของอิคุชิมะ กลับทำให้ท่านหญิงรู้สึกผิดต่ออิคุชิมะมากขึ้น...

----------------------------

ขณะเดียวกันทางด้านสัทสุมะ ท่านนาริอาคิระได้ออกมาชมการฝึกซ้อมของกองทัพสัทสุมะเพื่อเป็นขวัญและกำลังใจให้เหล่าทหารหาญ ที่ตอนนี้กำลังฝึกซ้อมรบอย่างหนัก โดยมีทาเตวากิรับหน้าที่บัญชาการและควบคุมฝึกซ้อม

เสียงสั่่งยิง!! และเสียงปืนใหญ่ดังลั่น!!สนั่นหวั่นไหวแทบตลอดเวลา!!

ท่านนาริอาคิระนั่งอยู่บนหลังม้าเพื่อเฝ้าดูการฝึกซ้อม แต่ในระหว่างนั้นท่ามกลางแสงแดดที่ร้อนระอุ อยู่ๆท่านเจ้าแคว้นก็มีอาการเหนื่อยล้า อ่อนเพลีย คล้ายคนที่กำลังหน้ามืดเหมือนจะเป็นลมแดด ท่านจึง

เกิดเสียการทรงตัวจนเซ!!

ทาเตวากิสังเกตเห็นจึงรีบเข้ามาถามอาการ "นายท่านเป็นอย่างไรบ้างขอรับ?...พักสักหน่อยจะดีกว่ามั้ยขอรับ?"

ท่านนาริอาคิระ "ไม่เป็นไร ข้ายังไหว"

การฝึกซ้อมจึงดำเนินต่อไปตามปกติ

---------------------

แต่แล้วค่ำวันนั้น ท่านนาริอาคิระได้ล้มป่วยหนักอย่างกะทันหันโดยไม่ทราบสาเหตุ และอาการก็ทรุดตัวต่อเนื่องหลายวัน จนกระทั่งวันหนึ่งน้องชายต่างมารดาของท่านนาริอาคิระ ก็คือท่านทาดายุกิก็รีบรุดมาเยี่ยม

ท่านทาดายุกิ "ท่านพี่! ทำใจดีๆไว้นะขอรับ"

ท่านนาริอาคิระเมื่อได้ยินเสียงเรียกของน้องชายก็ค่อยๆลืมตาขึ้น แล้วเรียกหาอย่างอ่อนแรง "ทาดายุกิ"

ท่านทาดายุกิจึงรีบกุมมือของพี่ชายไว้

"ข้ามีเรื่องจะสั่งเสียเจ้า" / "ขอรับ"

"ลูกชายข้าเท็ดสึมารุ(ลูกชายคนใหม่)ยังเด็กมากนัก.. ข้าต้องการให้วาตาจิโร่ลูกชายคนโตของเจ้า มาเป็นทายาทของข้า แล้วให้เท็ดสึมารุเป็นทายาทต่อจากเขา แล้วก็..ขอให้เจ้าทำหน้าเป็นผู้ปกครองให้พวกเขาด้วย"

"ให้ข้าเป็นผู้ปกครองรึขอรับ?"

"ถึงแม้เจ้าเป็นน้องชายต่างมารดากับข้า และข้าเคยทำให้เจ้าเจ็บใจ แต่..ขอให้เจ้าช่วยทำตามคำขอร้องของข้า จะได้มั้ย? ตอนนี้ข้าจำเป็นต้องพึ่งเจ้าแล้ว"

"ข้าเข้าใจความรู้สึกของท่าน ทาดายุกิขอสัญญาว่าจะทำตามคำสั่งของท่านแน่นอน ขอให้ท่านพี่วางใจข้าเถอะขอรับ"

ท่านนาริอาคิระยิ้มอย่างวางใจ และเรียกหาทาเตวากิ
"ทาเตวากิ"

"ขอรับ"
แล้วทาเตวากิก็รีบเข้ามาหาท่านเจ้าแคว้นใกล้ๆ

"บอกท่านหญิงด้วยนะ" / "หมายถึงท่านมิไดรึขอรับ?"

"ข้าอยากจะพบท่านหญิง อยากจะพบท่านหญิงอีกสักครั้งนึง" / "นายท่าน.."
น้ำตาทาเตวากิน้ำตาไหลอาบแก้ม

"ข้าเสียใจจริงๆ ที่แย่งท่านหญิงมากจากเจ้า อโหสิให้ข้านะ" / "อย่าพูดอย่างนั้นสิขอรับ"

"จดหมายที่ข้าเขียนไปถึงท่านหญิง.. เจ้าส่งไป..ถึงเขาแล้วใช่มั้ย?.."


เพียงสิ้นเสียงของท่าน ท่านนาริอาคิระก็สิ้นลมหายใจ....

"ท่านพี่!!!" / "นายท่าน!!!"
.
.

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

ถ้าแสดงความเห็นตรงช่องนี้ผมจะได้อ่านทุกความเห็นครับ แต่ถ้าความเห็นไม่ขึ้นอาจเพราะระบบรอตรวจสแปม ต้องรอ1-2วัน / ใหม่ เมืองเอก kaeake@ymail.com

ผู้ติดตาม