WeLoveOurKing
How to insert weloveking to you website

วันอาทิตย์ที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2552

ความรักและความเกลียดของแม่ 88

atsuhime 88


อ่านเจ้าหญิงอัตสึที่รัก 87




"เชิญทางนี้ขอรับ" คนรับใช้ของปราสาทคุมะโมโตะเรียกท่านโอคุโบะ

ท่านโอคุโบะหันมองไปที่ท่านนากาโอกะอีกครั้ง และชำเลืองมองท่านไซโก ซึ่งความรู้สึกของท่านโอคุโบะตอนนี้น่าเห็นใจมาก แต่ท่านโอคุโบะก็จำต้องออกไปตามคำขอร้อง

"ขอรับ" ท่านโอคุโบะลุกขึ้นอย่างผิดหวังและชาไปทั้งร่าง กับสิ่งที่ตนไม่คาดว่าจะต้องพบเหตุการณ์แบบนี้ สถานกาณ์ที่เป็นเสมือนคนนอก ที่เขาไม่กล้าไว้ใจให้ร่วมอยู่ฟังด้วย

หลังจากนั้นท่านโอคุโบะก็ออกไปนั่งพักอยู่อีกห้องหนึ่งคนเดียว ด้วยความรู้สึกน้อยใจและเจ็บใจในโชคชะตาของตน ความอัดอั้นทั้งหลายทั้งปวงที่ผ่านมา ที่เคยสงบไปแล้ว ก็กลับมาซ้ำเติมความน้อยใจของลูกผู้ชายคนนี้อีกครั้ง!

ท่านโอคุโบะหัวเราะทั้งน้ำตา ช่างน่าสงสารจริงๆ..

(ดูคลิปดีกว่าครับ)

--------------------

หลังจากท่านไซโกกับท่่านโอคุโบะออกมาจากเมืองคุมะโมโตะแล้ว ในระหว่างการเดินทางต่อ โดยท่านไซโกต้องไปที่เอโดะต่ออีก (ท่านไซโกไม่ต้องแบกสัมภาระ เพราะมีลูกน้องช่วยแบกให้ ส่วนท่านโอคุโบะแบกสัมภาระของตัวเอง)

และเมื่อเดินมาถึงตรงทางแยก

ท่านไซโก "โชสุเกะ" / "หืม!" ท่านโอคุโบะตอบ (สีหน้าที่ยังเห็นถึงความผิดหวัง)

"มาถึงคุมะโมโตะนี้ คงได้อะไรกลับไปบ้างแล้วนะ" / "โอ! ได้มากเลยล่ะ"

"งั้นก็ดีแล้วล่ะ" ท่านไซโกยิ้ม / "อึม!"
ท่านโอคุโบะก็ยิ้มตอบ

เหตุการณ์ที่ผ่านมา ท่านไซโกเองก็ยังคงตะขิดตะขวงใจอยู่

"ท่านคิชิโนะสุเกะ!" / "หา?" / "ถึงเอโดะอย่างปลอดภัยนะ" ท่านโอคุโบะอวยพรเพื่อนด้วยรอยยิ้ม

"โชสุเกะก็เช่นกัน โชคดีนะ"

แล้วทั้งสองก็แยกทางกันตรงนั้น ท่านไซโกมุ่งหน้าไปเอโดะต่อ ส่วนท่านโอคุโบะก็กลับสัทสุมะ แต่ความรู้สึกบาดลึกที่เกิดขึ้นในใจท่านโอคุโบะยังคงวนเวียนอยู่ตลอดการเดินทาง..

(ผมเศร้ากับท่านโอคุโบะจริงๆ ไม่รู้จะบรรยายยังไงถูก แต่เข้าใจว่า คนเราที่มุ่งมั่นมากแต่กลับต้องผิดหวัง มันทุกข์เพียงใด ดูคลิปเอาดีกว่ารับ ว่ามันเศร้าจริงๆ)
Photobucket

---------------------------

ส่วนที่โอโอขุ หลายวันมานี้ท่านมิไดได้แต่นั่งซึมอย่างคนสิ้นหวัง โดยมีอิคุชิมะกับฮัทสึเสะนั่งมองอยู่ห่างๆ

ฮัืทสึเสะ "ทุกคนพากันเป็นห่วง ท่านมิไดไม่ค่อยยอมทานอาหารเลยเจ้าค่ะ"

อิคุชิมะได้ฟังฮัทสึเสะพูด จึงตัดสินใจเข้าไปหาท่านมิได

"ท่านมิไดเจ้าคะ เข้มแข็งไว้นะเจ้าคะ ยังมีเรื่องที่จะต้องจัดการต่อ ยังไงก็ต้องมีโอกาสได้พบกับท่านคุโบจนได้นั่นแหล่ะเจ้าค่ะ"

"อิคุชิมะ" / "เจ้าค่ะ"

"ถ้าเรื่องที่พูดกันวันนั้นเป็นความจริง" / "เจ้าคะ"

"ข้าอยากพบท่านพี่จริงๆนะ ไม่ใช่เพราะข้าเป็นภรรยา แต่เพราะว่าเป็นหญิงคนนึง" / "ท่านมิได"


"ข้าอยากพบเขาเหลือเกิน.."
.
ไม่มีคำบรรยายใดๆสักคำที่ลึกซึ้งที่จะอธิบายความรู้สึกตอนนี้ของท่านมิไดได้เลย..
.
.

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

ถ้าแสดงความเห็นตรงช่องนี้ผมจะได้อ่านทุกความเห็นครับ แต่ถ้าความเห็นไม่ขึ้นอาจเพราะระบบรอตรวจสแปม ต้องรอ1-2วัน / ใหม่ เมืองเอก kaeake@ymail.com

ผู้ติดตาม