WeLoveOurKing
How to insert weloveking to you website

วันอาทิตย์ที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2553

ผมชอบและรู้จักดิโอฬารโปรเจคได้ยังไง ตอน 2






ย้อนอ่านตอนแรกซะก่อนขอรับ!

ขออภัยที่ไม่ได้เขียนบล้อคมาหลายเพลาแล้ว ณ.บัดนี้ก็ถึงฤกษ์เปิดอัลบั้ม เอ้ย! เขียนเรื่องที่ค้างคาไว้นับเดือนซึ่งอาจจะเป็นตอนจบของบทความเรื่องนี้



ผมชอบและรู้จักดิโอฬารโปรเจคได้ยังไง? ตอนที่2

ย้อนเมื่อจบบทความตอน 1 ผมยังไม่ได้รู้สึกติดอกติดใจ หรือจะชอบอะไรกับเพลงของดิโอฬาร  ซึ่งตอนนั้นผมยังอยู่ ม.4 เมื่อครั้งนั้นดิโอฬารเพิ่งออกชุดแรกคือ ชุดกุมภาพันธ์ 2528

แต่เมื่อเวลาผ่านไปราว ๆ อีก 2 ปี ตอนผมอยู่ม.6 


ในปีสุดท้ายของโรงเรียนที่บรรยากาศดีที่สุดในกรุงเทพฯ โรงเรียนปานะพันธุ์วิทยา ฯ มันเป็นช่วงเวลาที่ควรต้องเก็บเกี่ยวความมันส์ เอ้ย ! ความทรงจำดี ๆ ในวัยเรียนให้มากที่สุด


หลายคนในวัย ม.6 อาจมุ่งมั่นอ่านหนังสือสอบเพื่อเอนทรานซ์ แต่สำหรับผม หาเป็นเช่นนั้นไม่


ในฐานะจอมยุทธ ผู้รักความอิสระ มิอาจยอมอยู่ภายใต้ความกดดันจากกการอ่านหนังสือหน้าดำคร่ำเครียดแบบเพื่อน ๆ คนอื่น ๆ ผมจึงเลือกที่จะแสวงหาความสำราญที่เหลืออยู่เป็นปีสุดท้ายด้วยการมองหารุ่นน้อง ม.4 น่ารัก ๆ สวย ๆ หมวย ๆ สักคนไว้คบหาเป็นเพื่อนคุย

แน่นอน แม้รูปไม่หล่อ แต่คารมและมุขแกล้งโง่จีบสาวของผม ไม่เคยผิดพลาด 


และด้วยสายตาประดุจพญาเหยี่ยวยามหาเหยื่อของผม ผมกวาดสายตาในยามเช้า ตอนเข้าแถวก่อน 8 โมงเช้า และแล้ว ผมก็ไม่เจอครับ เพราะน้อง ๆ สาว ๆ ทั้งม.4 ม.5 มีเยอะมากจนตาลาย 


อีกทั้งสาวสวยที่สุดในโรงเรียน  สาวที่ผมชอบอยู่ เธอก็สวยบดบังรัศมีน้อง ๆ ม.4 ม.5 ไปซะหมด

ทำให้ผมไม่เจอน้อง ๆ ที่จะมาสวยสะดุดตาน่ารักเกินสุดสวยที่สุดในโรงเรียนของผมไปได้

ไม่เป็นไร! เมื่อความพยายามอยู่ที่ไหน ความสวยน่ารักของน้องต้องไม่ไกลเกินไขว่คว้า

และแล้วในวันหนึ่ง ระหว่างเดินทางไปทานข้าวกลางวันที่ตึกโภชนา ยามเมื่อลมพัดผ่าน ปะทะกายผมสะท้านไหวไปกับสายลม 


เฮ้ย มันเกิดอะไรขึ้นนั่น!!
เพราะผมมัวแต่จ้อกับไอ้เพื่อนซี้เพลิน จนไม่ทันสังเกตเห็นอะไรผ่านไป แต่เหมือนมีพลังบางอย่างมาปะทะให้ผมสัมผัสได้ 


และเพราะลมที่พัดผ่านกายผมเมื่อตะกี้ มันมีรัศมีวาบหวาม เฮ้ย! มีรัศมีแห่งความน่ารักมาสัมผัสที่ขนแขนของผม !!

ด้วยประสาทสัมผัสที่บรรลุขั้นชีกอ เอ้ย!ขั้นเทพของผม แม้ยังไม่ทัรเห็นหน้าตา แค่เพียงกลิ่นกายและสายลมที่พัดผ่านมาปะทะ 


จากกลิ่นกายและรัศมีความขาวของสาวคนนั้นได้มากระทบประสาทโสตสัมผัสของผมทั้งหมดที่มี

จนผมถึงกับต้องหยุดยืนชะงักกลางทางอย่างกะทันหัน !! 


ทำเอาเพื่อนผมงง?? ว่ามึงหยุดเดินทำไมวะ ?

ผมรีบเดินถอยหลังกลับ 10 ก้าวอย่างรวดเร็ว เพื่อถอยกลับไปหาเจ้าของกลิ่นสัมผัสและรัศมีความขาวนั้นทันที !!


---------------------------


และสาวสวยคนนี้นี่แหล่ะ ที่ทำให้ผมได้พบความมหัศจรรย์ของบทเพลงแห่งดิโอฬารโปรเจค


คลิกอ่านตอนจบ 





ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

ถ้าแสดงความเห็นตรงช่องนี้ผมจะได้อ่านทุกความเห็นครับ แต่ถ้าความเห็นไม่ขึ้นอาจเพราะระบบรอตรวจสแปม ต้องรอ1-2วัน / ใหม่ เมืองเอก kaeake@ymail.com

ผู้ติดตาม