.
ขออภัยไม่ได้อัปเดทบล้อคหลายวัน เพราะมีเรื่องเขียนเยอะจนเลือกไม่ถูก ฮิๆ
วันนี้ขอเขียนสั้นๆ ก็คือผมขอชื่นชมช่อง3 อีกครั้ัง (หรือไทยทีวีสีช่อง3 ซึ่งครบรอบ40ปีในปีนี้ ไม่รู้หวยมีออก40ไปรึยัง??)
ที่บอกว่าช่อง3ช่วงนี้ดีจริงๆ ก็เพราะ ละครต่างประเทศช่วงนี้ดีๆทั้งน้านนน..
--------------------------
ขอเริ่มด้วยที่ สงครามชีวิตโอชิน ที่ดูอีกครั้งก็ยังสนุกและตื้นตันใจทุกครั้งที่ได้ดู ช่อง3นำออกอากาศอีกครั้งในเวลา18.30 จันทร์ถึงศุกร์ เพื่อให้คนไทยได้รู้จักถึงความยิ่งใหญ่ของความขยันขันแข็ง อดทน ต่อสู้ไม่ย่อท้อ และเป็นคนดีๆจริงๆของโอชิน
(โอชินคือละครที่ดีที่สุดในชีวิตที่ผมเคยดู)
แต่ลูกจ้างของผม บ่นทุกครั้งที่โอชินฉายจบว่า ทำไมช่อง3ให้เวลาโอชินน้อยจัง ละครดีๆแบบนี้น่าจะให้ดูนานๆหน่อย!!
-------------------------
เรื่องต่อมาคือ ซอนต๊ก มหาราชินี3แผ่นดิน ละครเกาหลีที่มีนางเอกที่ผมชอบที่สุดอีก2คนนำแสดง ทั้งตัวนางเอกและนางร้าย
แต่เสียดายเรื่องนี้ผมไม่มีโอกาสได้ดู แต่มั่นใจว่าละครเรื่องนี้ดีและสนุกแน่ๆ
เพราะแม้ผมจะเคยดูแค่ฉากเดียว ก็เห็นถึงความฉลาดของบทเจราจาของนางเอกและนางร้ายเมื่อทั้งสองเผชิญหน้ากัน เพียงแค่ฉากเดียวที่ผมได้ดู ก็ดีกว่าดูละครไทยทุกเรื่องที่ออกกาอากาศในช่วงนี้ทั้งหมดแล้ว
----------------------
เรื่องต่อมาเป็นละครจีนฮ่องกง เรื่อง มรสุมชีวิตลิขิตพระจันทร์ ออกอากาศจันทร์-ศุกร์ เวลา13.00-14.00น.
มันส์มากๆ ตัวละครเรื่องนี้ยกมาจากเรื่อง ศึกชิงมรดกราชาเป๋าฮื้อ ยกทั้งชุดมาหมด
ละครจีนเรื่องนี้มีดีตรง เดินเรื่องกระชับ ฉับไว สะใจคนดู ให้้ข้อคิดว่า ครอบครัวสำคัญที่สุด
ละครฮ่องกงเรื่องนี้นี้ประสบความสำเร็จในฮ่องกงมาก จนละครเกาหลียังต้องถอยให้
-------------------------
และขอปิดท้ายด้วยละครโบราณจีน ที่สร้างความประทับใจมาแล้วเมื่อหลายปีก่อน
ก็คือเรื่อง กำเนิดเจ้าแม่กวนอิม เวอร์ชั่น เจ้าหย่าจือ เยื่นต๊ะหัว
เจ้าหย่าจือ เธอคือเจ้าแม่กวนอิมที่สวยที่สุดจริงๆ
ออกอากาศตอนตี2ครึ่ง จันทร์-ศุกร์
--------------------------------
ถ้านางเอกญี่ปุ่น ยูโกะ ทานากะ สวยที่สุดสำหรับผมแล้ว
นางเอกฮ่องกง ก็ไม่มีใครสวยเกินกว่าเธอคนนี้ เจ้าหย่าจือ ขอรับกะผม
-------------------------------
ตอนเด็กๆ ผมหลงรักเจ้าหย่าจือ(เริ่มจากเรื่องฤทธิ์ดาบวงพระจันทร์) มากว่า10ปี หลงรักยูโกะ ทานากะ (โอชิน)อีกกว่า10ปี
เมื่อสาวสวย2คน ที่ผมประทับใจกลับมาอีกครั้งในช่วงนี้
ช่อง3จึงมีช่วงที่ดีที่สุดในรอบหลายๆปีครับ
.
.
วันนี้ขอเขียนสั้นๆ ก็คือผมขอชื่นชมช่อง3 อีกครั้ัง (หรือไทยทีวีสีช่อง3 ซึ่งครบรอบ40ปีในปีนี้ ไม่รู้หวยมีออก40ไปรึยัง??)
ที่บอกว่าช่อง3ช่วงนี้ดีจริงๆ ก็เพราะ ละครต่างประเทศช่วงนี้ดีๆทั้งน้านนน..
--------------------------
ขอเริ่มด้วยที่ สงครามชีวิตโอชิน ที่ดูอีกครั้งก็ยังสนุกและตื้นตันใจทุกครั้งที่ได้ดู ช่อง3นำออกอากาศอีกครั้งในเวลา18.30 จันทร์ถึงศุกร์ เพื่อให้คนไทยได้รู้จักถึงความยิ่งใหญ่ของความขยันขันแข็ง อดทน ต่อสู้ไม่ย่อท้อ และเป็นคนดีๆจริงๆของโอชิน
(โอชินคือละครที่ดีที่สุดในชีวิตที่ผมเคยดู)
แต่ลูกจ้างของผม บ่นทุกครั้งที่โอชินฉายจบว่า ทำไมช่อง3ให้เวลาโอชินน้อยจัง ละครดีๆแบบนี้น่าจะให้ดูนานๆหน่อย!!
-------------------------
เรื่องต่อมาคือ ซอนต๊ก มหาราชินี3แผ่นดิน ละครเกาหลีที่มีนางเอกที่ผมชอบที่สุดอีก2คนนำแสดง ทั้งตัวนางเอกและนางร้าย
แต่เสียดายเรื่องนี้ผมไม่มีโอกาสได้ดู แต่มั่นใจว่าละครเรื่องนี้ดีและสนุกแน่ๆ
เพราะแม้ผมจะเคยดูแค่ฉากเดียว ก็เห็นถึงความฉลาดของบทเจราจาของนางเอกและนางร้ายเมื่อทั้งสองเผชิญหน้ากัน เพียงแค่ฉากเดียวที่ผมได้ดู ก็ดีกว่าดูละครไทยทุกเรื่องที่ออกกาอากาศในช่วงนี้ทั้งหมดแล้ว
----------------------
เรื่องต่อมาเป็นละครจีนฮ่องกง เรื่อง มรสุมชีวิตลิขิตพระจันทร์ ออกอากาศจันทร์-ศุกร์ เวลา13.00-14.00น.
มันส์มากๆ ตัวละครเรื่องนี้ยกมาจากเรื่อง ศึกชิงมรดกราชาเป๋าฮื้อ ยกทั้งชุดมาหมด
ละครจีนเรื่องนี้มีดีตรง เดินเรื่องกระชับ ฉับไว สะใจคนดู ให้้ข้อคิดว่า ครอบครัวสำคัญที่สุด
ละครฮ่องกงเรื่องนี้นี้ประสบความสำเร็จในฮ่องกงมาก จนละครเกาหลียังต้องถอยให้
-------------------------
และขอปิดท้ายด้วยละครโบราณจีน ที่สร้างความประทับใจมาแล้วเมื่อหลายปีก่อน
ก็คือเรื่อง กำเนิดเจ้าแม่กวนอิม เวอร์ชั่น เจ้าหย่าจือ เยื่นต๊ะหัว
เจ้าหย่าจือ เธอคือเจ้าแม่กวนอิมที่สวยที่สุดจริงๆ
ออกอากาศตอนตี2ครึ่ง จันทร์-ศุกร์
--------------------------------
ถ้านางเอกญี่ปุ่น ยูโกะ ทานากะ สวยที่สุดสำหรับผมแล้ว
นางเอกฮ่องกง ก็ไม่มีใครสวยเกินกว่าเธอคนนี้ เจ้าหย่าจือ ขอรับกะผม
-------------------------------
ตอนเด็กๆ ผมหลงรักเจ้าหย่าจือ(เริ่มจากเรื่องฤทธิ์ดาบวงพระจันทร์) มากว่า10ปี หลงรักยูโกะ ทานากะ (โอชิน)อีกกว่า10ปี
เมื่อสาวสวย2คน ที่ผมประทับใจกลับมาอีกครั้งในช่วงนี้
ช่อง3จึงมีช่วงที่ดีที่สุดในรอบหลายๆปีครับ
.
.
